Mikroflora skóry i bezpieczeństwo produktów kosmetycznych

Skóra jest największym organem ludzkiego ciała, skolonizowanym przez zróżnicowane środowisko mikroorganizmów, z których większość jest nieszkodliwa lub nawet korzystna dla ludzkiego organizmu. Kolonizacja skóry jest napędzana przez ekologię powierzchni skóry, która jest bardzo zmienna, w zależności od położenia topograficznego, czynników wewnętrznych organizmu i warunków otoczenia.

Skóra i mikrobiom

Wrodzona i adaptacyjna odporność immunologiczna może wpływać na mikrobiom skóry, ale również mikroflora skóry może odgrywać rolę w kształceniu układu odpornościowego. Rozwój molekularnych metod identyfikacji mikroorganizmów potwierdził dużą różnorodność i zmienność mikroflory bytującej na skórze. Na skórze zidentyfikowano dwa rodzaje mikroorganizmów: komensalne i oportunistyczne patogeny. Zdrowie skóry opiera się na żywym i dynamicznym ekosystemie. Mikrobiota kolonizuje skórę: na powierzchni naskórka, w naskórku i w skórze właściwej. Mikroorganizmy znajdują się również w głębszych obszarach skóry: w gruczołach potowych, łojowych i w mieszkach włosowych. Zrozumienie mikrobiomu skóry, jest kluczowe aby uzyskać wiedzę na temat wpływu drobnoustrojów na zaburzenia w funkcjonowaniu skóry ludzkiej i tworzeniu nowoczesnych kosmetyków o działaniu antybakteryjnym i przeciwdrobnoustrojowym.

Podstawową rolą skóry jest funkcja ochronna dla organizmu przed obcymi organizmami lub substancjami toksycznymi. Status drobnoustrojów na skórze może mieć charakter stały lub przejściowy, krótkotrwały lub długoterminowy.

Adhezja mikroorganizmów ze skórą może być wynikiem:

1. specyficznej reakcji poprzez wiązanie lektyny lub cukru
2. interakcji hydrofobowej
3. oddziaływań elektrostatycznych

Ponieważ skóra jest narządem, który jest narażony na środowisko zewnętrzne, trudno jest ustalić, który ze zidentyfikowanych gatunków występuje w sposób przemijający a które  należą do flory komensalnej. Większość mikroflory bytującej na skórze jest nieszkodliwa i określana jest jako symbiotyczna. Symbiotyczne mikroorganizmy zajmują szeroki zakres skóry i chronią przed inwazją organizmów bardziej chorobotwórczych lub szkodliwych. Postrzeganie skóry jako ekosystemu zbudowanego z żywych biologicznych i fizycznych składników pozwala na zrozumienie skomplikowanej i delikatnej równowagi pomiędzy gospodarzem a mikroorganizmem. Zakłócenia równowagi po obu stronach mogą prowadzić do zaburzeń w funkcjonowaniu skóry lub przyczyniać się do powstawania infekcji. Zaburzenia równowagi mogą być wynikiem wpływu czynników wewnętrznych (na przykład selekcja genetyczna dla określonej społeczności drobnoustrojów) lub zewnętrznych (na przykład mycie rąk).  Fizyczne i chemiczne właściwości skóry determinują zasiedlanie specyficznych mikroorganizmów odpowiednio dostosowanych do miejsca, w którym żyją. Ogólnie powierzchnia skóry jest chłodna, wysuszona i ma odczyn kwaśny, ale dodatkowo zróżnicowana jest przez grubość skóry, obecność fałd  i zagłębień oraz gęstość mieszków włosowych i gruczołów. Strukturalnie naskórek stanowi potężną barierę fizyczną, która nie pozwala na penetrację mikroorganizmów i potencjalnych toksyn, jednocześnie zatrzymując wilgoć i składniki odżywcze wewnątrz ciała. Warstwę zewnętrzną stanowi warstwa rogowa naskórka zbudowana z łuszczących się keratynocytów. Skóra jest stale odnawiającym się organem, gdzie złuszczone komórki naskórka są nieustannie zrzucane z powierzchni skóry jako ostatni końcowy etap różnicowania się komórek, po rozpoczęciu migracji z warstwy podstawowej  ok~ 4 tygodnie wcześniej.

Wzrost zainteresowania drobnoustrojami kolonizującymi ludzkie ciało, a nie tylko tymi, które je infekują, doprowadził do wielu badań mających na celu regulowanie mikrobiomu z korzyścią dla zdrowia. Zastosowanie pożytecznych drobnoustrojów celu spowodowało znaczny wzrost dziedziny probiotyków. Zdefiniowane jako „żywe mikroorganizmy, które po podaniu w odpowiednich ilościach przynoszą korzyści zdrowotne gospodarzowi”, zastosowania probiotyków są szeroko zróżnicowane pod względem rodzaju, zakresu i zastosowania.

Aby produkt mógł zostać uznany za probiotyczny, musi spełniać trzy podstawowe cechy:

1. Szczep(y) muszą być scharakteryzowane, w tym genetycznie i fenotypowo, a także podane uzasadnienie oparte na udokumentowanych eksperymentach opublikowanych w recenzowanych artykułach, aby można je było włączyć do zamierzonego zastosowania.

2. Produkt musi zawierać wystarczającą liczbę żywych mikroorganizmów w momencie użycia, które są równoważne z tymi, które wykazano w badaniach klinicznych, aby zapewnić korzyści w pożądanym miejscu docelowym.

3. Metoda podawania, dawkowanie i czas trwania stosowania powinny być oparte na dowodach naukowych u ludzi, jeśli ludzie są zamierzonym odbiorcą.

Wzajemne oddziaływanie kosmetyków i mikrobiomu skóry

Dostępna jest szeroka gama produktów do pielęgnacji skóry, w tym żele do mycia ciała, żele, balsamy, peelingi, nawilżacze, toniki i filtry przeciwsłoneczne. Z naukowego punktu widzenia należy przyznać, że składniki kosmetyków mogą mieć zarówno pozytywny, jak i negatywny wpływ na mikrobiotę skóry. Ponadto, w określonych warunkach fizykochemicznych związki kosmetyczne mogą służyć jako źródła składników odżywczych, promując wzrost oportunistycznych mikroorganizmów patogennych, które mogą prowadzić do poważnych infekcji i chorób.  Niektóre badania wskazują na „odporność mikrobiomu”, sugerując, że nie może być żadnych negatywnych skutków dla mikroorganizmów ze względu na stosowanie produktów do mycia skóry. Działanie produktów różni się w zależności od miejsca aplikacji, a ich efekty mogą utrzymywać się przez tygodnie z bardzo indywidualnymi reakcjami. Reakcje te mogą obejmować zmiany w poziomach steroidów i feromonów, a także zmiany w strukturze i dynamice ekosystemów bakteryjnych. Udowodniono, że bogactwo różnorodności mikrobiologicznej wiąże się ze zdrową skórą. Jednak ze względu na szerszy zakres, badanie ich odmian na skórze zawsze stanowiło wyzwanie. Potrzebne są dogłębne badania w kontekście mikrobiomu w ,tym badania oceniające czystość mikrobiologiczną produktu, bezpieczeństwo specyficznych bakterii w docelowym obszarze, zachowanie różnorodności mikrobiomu i zachowanie naturalnej równowagi skóry.

Ocena mikrobiomu skóry i badanie reakcji kosmetyków

W latach 50. XX wieku pionierem badań nad mikrobiomem ludzkim w dermatologii był amerykański dermatolog Albert Kligman, wykorzystując zaawansowane metody hodowli komórkowej. Badania są konieczne do porównywania mikrobiomu skóry przed i po użyciu produktów do pielęgnacji skóry w celu określenia wszelkich odchyleń od normalnego stanu skóry. Obecnie nowoczesne techniki badawcze pozwalają nam identyfikować niekulturowe, nowsze formy drobnoustrojów zamieszkujące powierzchnię i głębsze warstwy skóry człowieka. Pokonując ograniczenia badań zależnych od kultury, metody molekularne, takie jak integracja podejścia multi-omicznego (ang. multi-omics), sekwencjonowanie genu 18S i 16S rRNA, kodowanie kreskowe DNA, sekwencjonowanie elektroforezy żelowej z gradientem denaturującym PCR, umożliwiają wykrywanie drobnoustrojów obecnych w małych ilościach. Ponadto badanie substancji chemicznych wytwarzanych przez drobnoustroje za pomocą wizualizacji spektrometrii masowej i sieciowania molekularnego zapewnia szeroki zakres badań mikrobiologicznych. Aby zidentyfikować drobnoustroje, stosuje się różne metody, takie jak wymaz, biopsja lub zdejmowanie taśmy, przy czym wybór zależy od kategorii drobnoustrojów, które mają zostać zidentyfikowane. Aby ocenić ostateczne rezultaty wynikające z zastosowania różnych produktów, popularne stało się stosowanie sztucznych modeli 3D skóry.  Inne metody przesiewowe obejmują metodę podwójnej hodowli, spektrofotometrię masową, mikroskopię spektralną FTIR (spektroskopia w podczerwieni z transformacją Fouriera) lub obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Włączenie badań bioinformatycznych rzuca nowe światło na wpływ substancji chemicznych i produktów bioaktywnych z mikrobów. Aby kompleksowo zrozumieć funkcjonowanie mikrobiomu skóry, niezbędne jest połączenie sekwencjonowania całego genomu z modelami skóry z podejściami kulturowymi.

Wpływ kosmetyków na mikrobiom skóry

Wpływ powszechnie stosowanych konserwantów kosmetycznych na dynamikę mikroorganizmów skórnych

W kosmetykach jest wiele składników, takich jak woda, oleje, peptydy i węglowodany, które tworzą środowisko sprzyjające rozwojowi mikroorganizmów. Aby zapobiec zanieczyszczeniu mikrobiologicznemu, powszechnie dodawane są środki konserwujące, które pozostają aktywne na skórze po nałożeniu. W badaniach wykazano, że różne środki konserwujące mogą mieć wpływ na dynamikę docelowych bakterii, w tym Cutibacterium acnes (wcześniej znanej jako Propionibacterium acnes), Staphylococcus epidermidis i Staphylococcus aureus. Najskuteczniejsze mieszanki do przywracania istniejącej wcześniej dysbiozy zawierały hydroksyacetofenon, fenylopropanol, propanodiol, kaprylyloglikol, tokoferol i dwuoctan glutaminianu czterosodowego, ponieważ działają one w sposób umiarkowany hamujący na C. acnes i silnie hamujący na S. aureus, nie hamując jednocześnie wzrostu S. aureus. Toniki, emulsje, kremy zawierają powszechne środki konserwujące, takie jak parabeny, 1,2-heksanodiol, fenoksyetanol. Wykazują one silne działanie przeciwbakteryjne przeciwko S. aureus, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, a także innym bakteriom bytującym na skórze, takim jak S. epidermidis, Shigella flexneri, Enterobacter aerogenes itd., które w ogóle nie są celem. Wpływ środków konserwujących może wykraczać poza parametry składu produktu i może mieć potencjalnie negatywny wpływ na mikrobiotę skóry, zgodnie z teorią przedstawioną w świetle rosnącej wiedzy na temat znaczenia mikrobiomu ludzkiego.

Zmiany mikrobiomu dłoni pod wpływem aplikacji kosmetyków

Mikrobiom dłoni jest interesujący i zróżnicowany, mogą istnieć różnice między lewą i prawą ręką tej samej osoby, różnice między osobami i większa ogólna różnorodność dłoni kobiet niż mężczyzn. Ilość narażenia na elementy środowiskowe, częstotliwość mycia rąk – wszystko to prawdopodobnie odgrywa rolę w zmienności mikrobioty skóry rąk. W placówkach opieki zdrowotnej są odpowiednie strategie mycia rąk, ale przewlekłe mycie może powodować dysbiozę u niektórych osób. Personel opieki zdrowotnej, który regularnie myje ręce, ma na sobie więcej bakterii chorobotwórczych niż ten, który tego nie robi, co wskazuje na mniejszą różnorodność mikrobiologiczną, i co prowadzi do potencjalnego zwiększenia liczby gatunków chorobotwórczych. Środki do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu wykazują redukcję poziomu żywych bakterii tlenowych i beztlenowych. Mydło przeciwbakteryjne ma wpływ na naskórkowy system obrony przeciwbakteryjnej i na mikroby skóry, takie jak Streptococcus. Wiele środków czyszczących zawiera środki powierzchniowo czynne, które nie tylko usuwają kluczowe składniki obronne naszej ochronnej bariery skóry, narażając ją na zewnętrzne czynniki agresywne, ale także zaburzają równowagę pH skóry. pH skóry ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania zdrowej równowagi mikrobiologicznej. Kilka funkcji bariery naskórkowej, takich jak regeneracja bariery skórnej i mikrobiom powierzchni skóry, jest związanych z kwaśnym charakterem pH powierzchni skóry. Wiadomo jednak, że zakwaszenie naskórka jest delikatne i powszechnie przyjmuje się, że produkty kosmetyczne mogą wywoływać znaczące zmiany w pH naskórka. W konsekwencji wpływa to negatywnie na funkcję bariery naskórkowej i mikroflorę skóry. pH powierzchni skóry może ulec zmianie już po jednej aplikacji produktu lub po spłukaniu skóry samą wodą. Przywrócenie pH skóry wymaga czasu do kilku godzin, zanim osiągnie ona poziom fizjologiczny. W przypadku schorzeń skóry i specyficznych grup konsumentów utrzymanie kwaśnego pH jest korzystne dla fizjologii naskórka i mikroflory skóry. W tym kontekście pomocne mogą być produkty do mycia i pielęgnacji skóry o pH 4,0-5,0. Utrzymanie właściwego pH powierzchni skóry wpływa na rodzaj bakterii zasiedlających skórę. Utrzymanie odpowiedniego poziomu pH produktu zwiększa kompatybilność produktu ze skórą oraz minimalizuje podrażnienia i nietolerancję skóry. Żele antybakteryjne mają za zadanie usunąć zanieczyszczenia mikrobiologiczne z powierzchni skóry. Utrzymanie właściwego pH powierzchni skóry poprzez odpowiednie pH zastosowanego żelu antybakteryjnego stanowi punkt wyjściowy do odbudowy symbiotycznej mikroflory wykazującej dobroczynny wpływ na skórę. Wyższe stężenie wodorotlenku sodu w środkach czyszczących, mydłach, kremach lub balsamach prowadzi do wyższego poziomu pH, powodując, że Candida albicans, komensalny mikrob, przekształca się w infekcję grzybiczą. Nadmierna ilość kwasu cytrynowego i kwasu mlekowego w środkach czyszczących lub peelingach obniżyła normalne pH skóry, powodując zmniejszenie C. acnes. Podobnie, wraz ze wzrostem pH zaobserwowano zwiększenie aktywności i populacji C. acnes i S. aureus.

Zmiany mikrobiomu wywołane przez składniki aktywne kosmetyków

Aktywne składniki w produktach do pielęgnacji skóry są wykazują działanie rozjaśniające, nawilżające, przeciwstarzeniowe, przeciwtrądzikowe i promieniochronne. Oprócz różnych ekstraktów i substancji chemicznych, na tej liście znajdują się również pre-pro-postbiotyki. Łącznie wszystkie te grupy mogą mieć zarówno pozytywny, jak i negatywny wpływ na mikrobiom skóry. Ekstrakty roślinne, ekstrakty z owoców i ekstrakty z wodorostów stosowane w kosmetykach wykazały niesamowity potencjał w modyfikowaniu populacji C. acnes, skutecznie zwalczając patogenezę skóry, taką jak trądzik pospolity. Wykazano również, że niektóre składniki, takie jak kwas kojowy znajdujący się w kremach i balsamach rozjaśniających skórę, mogą przedostawać się do krwiobiegu. Ponadto czysty kwas kojowy, po wystawieniu na działanie promieni UV, ma potencjał do wywoływania mutacji genów w szczepach E. coli. Ponieważ szczepy E. coli naturalnie występują na skórze w niewielkich ilościach, takie mutacje mogą prowadzić do szkodliwych konsekwencji.

W tabeli 2 przedstawiono mikroorganizmy tworzące mikrobiom skóry.

Ważna jest świadomość, że kosmetyki nie są obojętne dla naszego mikrobiomu. Również kosmetyki deklarowane jako „naturalne” czy organiczne wpływają na skład  mikrobiologiczny mikrobiomu naszej skóry. Oznaczanie produktów jako „naturalnych lub organicznych” łatwo przyciąga uwagę ale może być mylące. Konsumenci często wolą używać produktów oznaczonych jako „kosmetyki naturalne” ze względu na obawy dotyczące swojej skóry. Badania mikrobiomu są rzadkie i należą do nietypowych. Firmy kosmetyczne powinny przeprowadzać badania mikrobioty skóry podczas wprowadzania nowych składników aktywnych, aby zapewnić, że ich produkty utrzymują, poprawiają lub przywracają zdrową równowagę skóry i mikrobiomu, zwłaszcza w przypadku zaburzonego mikrobiomu..

Zmiana mikrobiomu skóry pod wpływem różnych rodzajów kosmetyków

Miejscowe stosowanie produktów do higieny osobistej może zmienić warstwę lipidową skóry, wpływając na różnorodność mikrobiologiczną i ogólne bogactwo gatunków bakterii na skórze. Na przykład aktywne produkty do mycia ciała wykazały potencjalne korzyści, ponieważ mogą one eliminować szkodliwe bakterie, takie jak Brevibacterium casei i Rhodotorula mucilaginosa, jednocześnie promując wzrost pożytecznych bakterii, takich jak C. acnes.  Ponadto stwierdzono, że podstawowa pielęgnacja skóry, składająca się z płynu zmiękczającego skórę, balsamu, serum i kremu ze związkami nawilżającymi, wpływa na liczebność dwóch powszechnych typów drobnoustrojów: Actinobacteria (zmniejszona) i Proteobacteria (zwiększona) na policzkach. Przyczyną tych zmian może być wzrost innych bakterii skórnych i wykorzystanie składników z podstawowych kosmetyków, lub kosmetyki mogą utrudniać wzrost normalnych grup bakterii skóry, a nawet zmieniać samo środowisko skóry.  Sebocyty wytwarzają sebum, naturalny środek nawilżający, który jest niezbędny do utrzymania zdrowej skóry. Nadmierna produkcja sebum może prowadzić do takich problemów jak trądzik, tłusta skóra i zatkane pory. Aby zapobiec takim problemom, wiele osób stosuje różne produkty do pielęgnacji skóry, takie jak balsamy, które okazały się skuteczne w zmniejszaniu produkcji sebum. Jednak zmniejszona produkcja sebum może również skutkować zmniejszonym źródłem pożywienia dla drobnoustrojów, co prowadzi do spadku liczby bakterii Staphylococcus i powoduje nierównowagę w mikrobiomie skóry. Porównanie osób używających makijażu i osób go nieużywających wykazało znacznie większą różnorodność mikrobiologiczną na skórze czoła użytkowników makijażu, w tym wzrost rodzajów Selenomonas, Aggregatibacter i Aquicella.  Zmiany w mikroorganizmach skóry są skomplikowane i wzajemnie powiązane, co potwierdzają liczne badania naukowe.

Mikroplastik

Mikroplastiki i nanoplastiki są wszechobecnymi składnikami codziennej konsumpcji człowieka, służąc jako powszechne zanieczyszczenia, które występują w wielu formach. Wpływ ładunku mikroplastiku jest przerażający dla flory i fauny, organizmów lądowych, oceanicznych i mikrobioty glebowej, obejmując wszelkiego rodzaju mikrobiomy środowiskowe. Mogą one adsorbować zanieczyszczenia organiczne i nieorganiczne na swojej powierzchni. Ponadto biofilmy mogą tworzyć się na ich powierzchni i działać jako nośniki patogennych mikroorganizmów, nośniki dla zanieczyszczeń, mikroorganizmów i genów oporności.  Jeśli chodzi o mikrobiomy ludzkie, mikrobiomy ssaków są bardziej podobne do mikrobiomów ludzi niż mikrobiomów innych niż ssaki. Mikrogranulki są głównym źródłem mikroplastików stosowanych jako środki czyszczące lub złuszczające w różnych produktach do pielęgnacji osobistej i kosmetykach, takich jak żele pod prysznic, pasta do zębów, lakiery do paznokci lub cienie do powiek. Znaczna ilość produktów do pielęgnacji osobistej i kosmetyków zawiera mikroplastiki, takie jak polietylen, politereftalan etylenu, poli propylen i inne podobne substancje. Wspomniane zmiany w środowisku i mikrobiocie jelitowej mogą prowadzić do spekulacji, że mogą one potencjalnie wpływać na skład mikrobiomu skóry. Niestety, brakuje odpowiednich danych dotyczących tej konkretnej sprawy. Konieczne jest kompleksowe badanie w celu ustalenia wpływu narażenia na mikroplastik, samodzielnie lub w połączeniu z produktami do pielęgnacji skóry, na mikrobiom gospodarza.

Konsekwencje zmienionego mikrobiomu

W przeciwieństwie do indywidualnych odchyleń, większość dorosłych mikrobiomów skóry ludzkiej pozostaje stabilna. Zmiany w mikrobiomie mogą być spowodowane czynnikami wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi, prowadząc do odwrotnego zjawiska. Jak dotąd, ustalono, że stosowanie różnych produktów do pielęgnacji skóry może wywołać zmiany mikrobiologiczne. To, czy zmiana ta zostanie nazwana pozytywną czy negatywną, zależy od gatunku zmienianych mikrobów. W zależności od rodzaju używanych produktów, konsekwencje mogą być różne. Z pewnością wiele produktów do pielęgnacji skóry oferuje nam różnorodne korzyści w postaci mikroorganizmów komensalnych na skórze. Jedną z konsekwencji, która przeraża wszystkich, jest zaburzenie równowagi mikrobiologicznej powodując ich zmianę z przyjaciół na wrogów, na przykład C. acnes. To samo stwierdzenie jest uzasadnione dla S. epidermidis , gdyby ich liczba wzrosła, zostałyby przekształcone w patogeny, powodując poważne podrażnienie skóry poprzez nasilenie atopowego zapalenia skóry.  Natomiast w normalnej skórze S. epidermidis wspomaga homeostazę skóry i obniża patogenny stan zapalny wywoływany przez C. acnes, ponieważ spada produkcja białka TLR2 (białka receptora typu Toll 2), co powoduje stan zapalny skóry. Kosmetyki mogą zmieniać mikrobiom skóry, zmniejszając jego różnorodność i równowagę, co prowadzi do braku równowagi mikrobiologicznej (dysbiozy). To z kolei może prowadzić do stanu zapalnego, immunosupresji, stresu oksydacyjnego i infekcji, które mogą przyczyniać się do rozwoju raka skóry. Badania wymienione powyżej wskazują na różne poziomy wzrostu i spadku mikroorganizmów w mikrobiologicznej społeczności skóry. Wykazano, że niektóre z tych powszechnych mikroorganizmów są powiązane z rakiem. Na przykład, S. aureus jest związany z rakotwórczym postępem od rogowacenia słonecznego do raka płaskonabłonkowego (SCC), rodzaju raka skóry, który rozwija się w płaskich komórkach płaskonabłonkowych zlokalizowanych w zewnętrznej warstwie skóry.” Chłoniak skórny z komórek T, inny rodzaj raka skóry, został powiązany z S. aureus. Niektóre badania wykazały, że gatunki Corynebacterium mogą wpływać na rozwój czerniaka złośliwego, najśmiertelniejszej postaci raka skóry, odpowiadającej za 75% wszystkich zgonów związanych z rakiem skóry. Raki skóry mogą być wzmocnione w wyniku zmiany mikrobiomu skóry, wykazując zaburzenie bariery skórnej dla Staphylococcus epidermidis. Ekstrakt wodny kawy jest stosowany w wielu formułach do pielęgnacji skóry, które wykazały powiązania z rakiem jelita grubego . Tryptofan, metabolit drobnoustrojów wykryty na skórze, stosowany również w kosmetykach [128], ma wpływ na receptor węglowodorów arylowych. Potrzebne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób różne produkty kosmetyczne promują różne rodzaje raka i jak można nimi zarządzać, aby zapobiegać lub leczyć nowotwory.

Podsumowanie

Różnorodny i dobrze prosperujący mikrobiom skóry jest niezbędny dla zdrowia człowieka, co sprawia, że ​​nowym celem produktów do pielęgnacji skóry jest skupienie się na utrzymaniu lub przywróceniu mikrobioty skóry. Stosowanie produktów do pielęgnacji skóry może znacząco wpłynąć na różnorodność mikrobiologiczną na skórze, powodując zarówno pozytywne, jak i negatywne różnice. Każdy rodzaj produktu stosowanego na skórze ma swoje własne, indywidualne i łączone efekty. Powszechne mikroby skóry, takie jak Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Corynebacterium, Cutibacterium acnes i Malassezia spp.nie są obojętne. Ponieważ zmiany mikrobiologiczne są powiązane z wieloma chorobami, od podrażnienia skóry po nowotwory nie tylko skóry i innych narządów, potrzebne są precyzyjne badania.

Utrzymanie równowagi mikrobioty skóry i zapobieganie dysbiozie jest kluczem do zdrowej skóry. Kosmetyki mogą mieć negatywny wpływ na mikrobiotę skóry, ponieważ kilka składników może utrzymywać się przez kilka dni, zakłócając ten ekosystem. Dlatego w ostatnich latach wzrosło zainteresowanie rozwojem kosmetyków, które nie szkodzą mikrobiocie skóry. Chociaż badania mikrobiomu skóry rozwinęły się w ostatnich latach, nadal nie ma standardowej metody badania wpływu kosmetyków na mikrobiom. Opracowanie testów in vitro, które ściśle naśladują zdarzenia zachodzące w mikrobiomie skóry, jest potrzebne, aby ułatwić projektowanie składników kosmetycznych, które szanują mikrobiotę skóry i są w stanie utrzymać i przywrócić zdrowie skóry.